شاعر را بشناسيم
ابو فراس حارث بن ابى العلاء سعيد بن حمدان بن حمدون بن حارث بن لقمان بن راشد بن مثنى بن رافع بن حارث بن عطيف بن محربة بن حارثة بن مالك بن عبيد بن عدى بن اسامة بن مالك بن بكر بن حبيب بن عمرو بن غنم بن تغلب الحمدانى تغلبى .
سخن دربارهء ابو فراس و امثال او مضطرب و پريشان است ، زيرا نويسنده نمىداند او را از چه ناحيه اى توصيف و تعريف كند . آيا از سخنسرائىاش گفتگو كند ، يا از سپهسالاريش سخن گويد ، آيا او در مقام مصاحبت برازنده تر يا در صف آرائى دليرتر است ؟ و آيا او در تنظيم قافيهء الفاظ با انضباطتر يا در فرماندهى لشگر قوىتر ؟ و خلاصه اين مرد در هر دو جبهه برازنده و در هر دو مقام پيشرو ديگران ، هيبت پادشاهان و محضر شيرين اديبان را با هم جمع كرده . شكوه فرماندهى با لطف ظرافت شعر بهم پيوسته و شمشير و قلم براى او برآمده است .
او وقتى ، به زبانش سخن گويد چون هنگامى است كه با استواريش گام نهد ، نه جنگى او را هراسد و نه قافيهء او بر او ستيزد ، و نه بيمى از كس او را چيره سازد ، نه لطافت بيانى او را پشت سر گذارد از اين رو پيشرو شعراى معاصرش بود چنان كه پيشرو فرماندهان معاصرش .
پاره اى از اشعارش به زبان آلمانى ، چنان كه در دائرة المعارف اسلامى است ، ترجمه شده . ثعالبى در يتيمة الدهر 1 / 27 گويد : او يگانهء روزگارش و خورشيد