بن حسن فرزند امام سبط پيغمبر ، حسن بن على بن ابيطالب صلواة اللَّه عليهم ، مشهور به ابن طباطبا است .
او دانشمندى زبر دست ، شاعرى در شعر سر آمد و قوى و بزرگى از بزرگان ادبيت است مرزبانى در معجم الشعراء 463 گويد : او را كتابى است در شعر و ادبيات ، و تذكره نويسان كتابهاى زير را به او نسبت دادهاند . ( 1 )
1 - كتاب سنام المعالى .
2 - كتاب عيار الشعر . و در فهرست ابن نديم 221 ، معاير الشعر ، آمده و حموى در معجم الادباء 3 / 58 گويد : حسن بن بشر آمدى ، كتابى در اصلاح محتويات آن نوشته است .
3 - كتاب الشعر و الشعراء .
4 - كتاب نقد الشعر .
5 - كتاب « تهذيب الطبع » .
6 - كتاب « العروض » حموى گويد : اين كتاب بىسابقه است .
7 - كتاب « فرائد الدرر » ، از شعر زير معلوم مىشود اين كتاب را به دوستش عاريه داده بود و براى باز گرفتنش به او نوشته است :
يادّر ! ردّ فوائد الدّرر
و ارفق بعبد فى الهوى حرّ
( 2 )
8 - كتاب المدخل فى معرفة المعمى من الشعر .
9 - كتاب فى تقريض الدفاتر .
10 - كتاب ديوان اشعار او .
11 - كتاب منتخبات ديوان اشعار او .
« حموى » در معجم الادباء از او ياد كرده ، گويد : او به هشيارى و فطانت و
پاورقی
( 1 ) مراجعه كنيد ، ثمار القلوب 507 ، فهرست ابن النديم 196 ، معجم الادباء 17 / 143 عمدة الطالب 162 .
( 2 ) اى خوبروى ! « فرائد الدرر » را باز پس ده ، و به بنده اى كه در عشق آزاد است ، ارفاق كن .