اين اشعار را مورّخ هندى اشرف على در كتاب خود ( 1 ) آورده و دوست ما علامهء متتبع شيخ محمّد على اردبادى ( قدس سره ) آن را تضمين كرده است .
احق الناس ان يبكى عليه ، بدمع شابه علق الدماء
بجنب العلقمى سرى فهر ، فتى ابكى الحسين بكربلاء
اخوه و ابن والده على ، هزبر الملتقى رب اللواء
صريعا تحت مشتبك المواضى ، ابو الفضل المضرج بالدماء
و من واساه لا يثنيه شىء ، عن ابن المصطفى عند البلاء
و قد ملك الفرات فلم يذقه ، و جاد له على عطش بماء
شاعر ما از نظر خردمندى و دور انديشى نمونه اى از جدّ بزرگوارش بود .
كلمات او نيز مانند حكم و امثال دهن به دهن ميگشت . از جمله اين كلام است كه دربارهء مردى از خاندانش گفت : من نمىپسندم علم او بر عقلش فزون باشد چنان كه دوست نميدارم زبانش بيش از علمش باشد ( 2 ) .
پاورقی
( 1 ) روض الجنان فى نيل مشتهى الجنان .
( 2 ) كامل مبرد 1 / 56 .