در اين صورت براى اهل تحقيق ميسّر نخواهد بود كه باحوال و شئون امّتى احاطه پيدا كنند كه وضع آنها چنين است ، ناچار مصنفين به ثبت و ضبط نام كسانى مبادرت نمودهاند كه در روايات بيشتر نامشان برده شده و يا وجود آنها در حوادثى كه رخ داده واجد اهميت خاصى بوده است ، با اين كيفيت كه بيان شد اگر نام شخصى در چنين كتب ذكر نشد انكار وجود او از حيطهء انصاف خارج است ، و با اصول و مقررات بحث و استدلال سازش ندارد ، وانگهى ، ممكن است مؤلفين كتب مشتمل بر شرح حال صحابه به علت رده و كفريكه در سرانجام زندگى از اين شخص مشهود گشت از ذكر نام او صرف نظر نموده باشند .
* ( وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُجادِلُ فِي الله بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلا هُدىً وَلا كِتابٍ مُنِيرٍ ) * ( سوره لقمان )
الغدير ( فارسي ) — صفحه 172
پدیدآورندگان: محمد تقي واحدي
ص۱۷۲