دعوت همه پيامبران يا لااقل دعوت پيامبران بزرگ به عنوان گامى در طريق زمينه سازى براى ظهور آن مصلح دينى جهانى به حساب مىآيد كه هدف همهء اين دعوتها را محقق خواهد ساخت « 1 » .
از ديگر سوى بشارت به حتمى بودن ظهور اين مصلح جهانى در همان دعوتها نيز تأثير داشته و به عنوان عامل انگيزش پيروان انبيا براى حركت در راه محقق ساختن رسالت آنان و كوشش در جهت هميارى در آماده سازى جامعهء انسانى براى تحقق كامل هدف همهء دعوتهاى نبوى در زمان منجى دينى جهانى گرديده بود .
و به همين خاطر بشارت به ظهور منجى به عنوان عنصرى اصيل در متون دينى و دعوتهاى نبوى مختلف بوده است .
رسوخ اين عقيده در دين يهود و مسيحيت
ايمان به مسأله ظهور مصلح در نزد يهود ثابت بوده در تورات و منابع دينى معتبر در نزد آنان آمده است . بسيارى از محققان معاصر خصوصاً در جهان غرب مانند « جُرج رِدِر فورد » در كتابش : « ملايين من الذين هم احياء اليوم لنيموتوا أبدا » و سناتور آمريكايى « پُل مِنزلى » در كتاب خود : « من يجرؤ على الكلام » و بانوى محقق « گريس هالسل » در كتابش : « النبوة و السياسة » . و بسيارى از ديگر محققان « 2 » به تفصيل در بارهء اين عقيده در نزد يهود بحث كردهاند .
هر كس دين يهود را مورد تحقيق قرار دهد متوجه رسوخ اين عقيده در
هامش
( 1 ) . ر . ك : شهيد سيد محمد صدر رحمه الله تاريخ الغيبة الكبرى ، مباحث مربوط به برنامه ريزى الهى براى روز موعود قبل از اسلام / از صفحه 251 به بعد .
( 2 ) . ر . ك : احمد الواسطى ، اهل البيت فى الكتاب المقدس / 121 - / 123 .