الدين لأوجعته ) ( 1 ) .
اگر جوانى از شيعه به نزد من آورده شود كه در صدد فهم وفرا گرفتن احكام
دين خود نباشد أو را ( تنبيه ) دردناك مىكردم .
وامام صادق عليه السلام مىفرمود : ( لوددت ان أصحابي ضربت رؤسهم
بالسياط حتى يتفقهوا ) ( 2 )
راستى دوست مىدارم كه با تازيانه بر سر اصحابم زده شود تا احكام دين
خود را فرا بگيرند وبفهمند .
واز اينرو ( بنقل محقق بزرگ مرحوم آقاى نائينى ) شيخ انصارى أعلى الله
مقامه در رساله عمليه خود حكم فرموده به فسق كسى كه تعلم مسائل مورد ابتلاء را
ترك كند ودر صدد ياد گرفتن آنها نباشد ( 3 ) .
در اعصار أئمة طاهرين عليهم السلام عهده دار بيان احكام الهى ، خود امامان بودند
ونيز اين موضوع به عهده أصحاب وشاگردان مخصوصى هم گذاشته مىشد مردان
فاضل ومايه دار وبا فضليتى مانند زراره ومحمد بن مسلم وأبو بصير وأبان بن تغلب ،
مسائل حلال وحرام واحكام دين را در اختيار مردم مىگذاشتند وخود أئمة ، مردم را
به آنان ارجاع مىدادند .
چنانچه شعيب عقرقوفى مىگويد به امام صادق عليه السلام عرض كردم : ( ربما
احتجنا أن نسأل عن الشيء فمن نسأل ؟ قال : عليك بالأسدي ، يعنى أبا بصير ) ( 4 ) .
چه بسا نياز پيدا مىكنيم كه در موردى پرسش كنيم حال از چه كسى
بپرسيم ؟ فرمود : بر تو باد به اسدى يعنى أبو بصير ( 4 ) .
ونيز عبد الله بن أبي يعفور مىگويد : ( قلت لأبي عبد الله عليه السلام : إنه ليس
كل ساعة ألقاك ولا يمكن القدوم ويجيء الرجل من أصحابنا فيسألني وليس عندي
كل ما يسألني عنه فقال : ما يمنعك من محمد بن مسلم الثقفي فإنه سمع من أبي وكان
عنده وجيها ) ( 5 ) .
هامش
( 1 ) مدرك سابق ص 228 وسفينة البحار مادة شبب .
( 2 ) أصول كافى ج 1 ص 31 طبع جديد .
( 3 ) أجود التقريرات باب مقدمه واجب ص 158 .
( 4 ) وسائل الشيعة باب 11 از صفات قاضى ح 15 . ( 5 ) وسائل الشيعة باب 11 از صفات قاضى ح 23 .