تفسير و تأويل قرآن كريم
قرآن چندين بعد دارد ، ظاهر و باطن و تأويل و تفسير كه « تنها خدا و راسخان در علم ، تأويل آن را مىدانند » . « 3 » بىترديد راسخانى كه خداوند از ايشان نام برده ، پيامبران صلّى اللّه عليه و آله و سلم و امامان معصوم عليهم السّلام هستند . اين بزرگان در هر فرصتى و موقعيت كه مىديدند كتاب خدا از سوى منحرفان مورد تفسير و تأويل مغرضانه قرار مىگرفت ، بنا به وظيفهء خود پا به ميدان مىنهادند و بطلان مدعى را آشكار مىكردند . همانند ديگر امامان ، از امام جواد عليه السّلام نيز نصوص فراوانى در تفسير و تأويل پارهاى از آيات قرآن كريم وارد شده است . از جمله مباحث تفسيرى كه از اين بزرگوار رسيده ، تفسير اين دو آيه است : « ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ * أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ » ؛ « 4 » هر آيتى و نشانهاى را نسخ كنيم ، يا آن را به [ دست ] فراموشى بسپاريم ، بهتر از آن ، يا مانندش را مىآوريم ، مگر ندانستى كه خدا بر هركارى تواناست ؟ مگر ندانستى كه فرمانروايى