2 . صاحب النعمة يجب أن يوسّع على عياله ؛
آنكه از نعمت فراوان برخوردار است بايد افراد عائله خود را از آن بهرهمند كرده ، بر ايشان وسعت دهد .
3 . من أخلاق الأنبياء التنظف ؛
خويش را پاكيزه كردن [ و آراستن ] از اخلاق و شيوهء پيامبران است .
4 . لم يخنك الأمين ، و لكن ائتمنت الخائن ؛
هرگز ، امين به تو خيانت نمىكند ، ولى [ اگر چنين شد بدان كه به خطا ] خائن را امين پنداشتهاى .
5 . إذا أراد اللّه أمرا سلب العباد عقولهم ، فأنفذ أمره و تمت إرادته ، فإذا أنفذ أمره ردّ إلى كل ذي عقل عقله ، فيقول : كيف ذا و من أين ذا ؟ ؛
چون خداوند ارادهء كارى كند ، خرد بندگان را از آنان بربايد و آنگاه ارادهء خود را عملى كند ، سپس خرد ايشان را به آنان بازمىگرداند . [ در اين حال ] آنان مىگويند : اين ، چگونه رخ داد و از كجا آمد ؟
6 . الصمت باب من أبواب الحكمة ، إنّ الصمت يكسب المحبة ، إنّه دليل على كل خير ؛ خموشى يكى از دروازههاى حكمت است . خموشى ، محبت را جلب مىكند و راهنمايى است به سوى هر خير و خوبى .
7 . التودّد إلى الناس نصف العقل ؛
با مردم محبت و مهربانى ورزيدن ، نيمى از خرد است .
8 . إنّ اللّه يبغض القيل و القال و إضاعة المال و كثرة السؤال ؛
خداوند قيلوقال ( گفتوگو و هياهوى بيهوده ) ، تباه كردن مال و پرسش [ بيهودهء ]
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 360
مساهمون: منذر حكيم
ص٣٦٠