تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 117

مساهمون:

ص١١٧
مسئوليت دينى خود - در ماجراى قرارداد صلح امام حسن عليه السّلام با معاويه ، از برادر بزرگوارش پيروى و آن قرار داد را پذيرفته و طى مدت حكومت معاويه ، بدان پايبند بوده است . بلكه ده‌ها شاهد و گواه تأكيد دارد كه آن دو بزرگوار در تفكر و انديشه و نگرش در امور و دستاوردهاى آن هماهنگ و در آن‌چه رخ داده و بدان دست يافته شده بود ، با يكديگر كاملا موافقت داشته‌اند . نظير نسبت‌هايى را كه به امام حسين عليه السّلام داده‌اند ، به امام حسن عليه السّلام نيز روا داشته و گفته‌اند : كه وى اندكى قبل از خلافت و حتى بعد از آن ، در مواضع سياسى پدر بزرگوارش ، با آن حضرت اختلاف‌نظر داشته است . البته روشن است كه هدف از بيان چنين پندارها ، ايجاد شك و ترديد در دل مسلمانان نسبت به جايگاه رهبرى امام حسن عليه السّلام و امام حسين عليه السّلام به عنوان دو پيشواى دينى بوده تا با ايجاد تفرقه و اختلاف ، مردم از آنان فاصله بگيرند .

شهادت امام حسن عليه السّلام

امام حسن عليه السّلام پس از برقرارى صلح با معاويه چند روزى در كوفه اقامت گزيد و سپس به اتفاق برادرش امام حسين عليه السّلام و تمام اعضاى خاندانش به مدينه بازگشت و در آن سامان ، با فرو بردن خشم خويش در انتظار فرمان خداى عزّ و جلّ ، در خانه‌اش ماند . « 1 » و همان‌گونه كه يادآور شديم ، امام حسين عليه السّلام در جهت پايبندى به قرارداد صلحى كه برادرش امام حسن عليه السّلام با معاويه امضاء كرده بود ، تا معاويه زنده بود پذيراى شورش و قيام بر ضد وى نشد .
هامش
( 1 ) . ارشاد 2 / 15 .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 117 | منذر حكيم / عدى غريباوى / عباس جلالى