37 . هيچ خردى چون تدبير نيست .
38 . آنكس كه مسلمانى را فريب دهد يا زيان رساند و يا با او از در حيله درآيد ، از ما نيست .
39 . اصلاح مال ، از جوانمردى است .
40 . كسى كه قومى را دوست داشته باشد ، در عمل آنان شريك است .
41 . كسى كه قومى را دوست داشته باشد ، با آنان محشور خواهد شد .
42 . كسى كه به علم خود عمل كند ، آنچه را نمىداند خداوند به او عطا مىكند .
43 . كسى كه ستمگرى را بر ستمش يارى رساند ، خداوند آن ستمگر را بر خودش مسلّط گرداند .
44 . كسى كه بين خود و خدا را اصلاح كند ، خداوند بين او و مردم را اصلاح مىكند .
45 . كسى كه ترحّم نكند ، مورد ترحّم قرار نمىگيرد .
46 . كسى كه فريب دهد ، فريب مىخورد .
47 . آنكس كه دو روزش برابر باشد ، مغبون است .
48 . شخص ميانهرو ، به فقر و تهيدستى دچار نمىشود .
49 . مؤمن كسى است كه مردم از دست و زبانش در آسايش باشند .
50 . مسلمان كسى است كه مردم از آزار و اذيتش در أمان باشند .
51 . بايد رازدار مجالس بود .
52 . مسلمان ، آيينهء برادر مسلمان خويش است .
53 . مسلمان برادر مسلمان است به او ستم روانمىدارد و رسوايش نمىكند .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 334
مساهمون: منذر حكيم
ص٣٣٤