تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 330

مساهمون:

ص٣٣٠
13 . طفره رفتن مسلمان از پرداخت بدهى خود ، در صورت توان ، ستم در حق مسلمان است . 14 . دو طرف دادوستد تا زمانى كه مجلس خود را ترك نكرده‌اند ، حق خيار دارند . 15 . بدترين كسب‌ها ، سودى است كه از ربا به دست مىآيد . 16 - پوست و عصب ( پى ) مردار ، مورد استفاده قرار نمىگيرد [ و جواز شرعى ندارد ] .

ح - همزيستى اجتماعى

1 . جنگ با مؤمن كفر و خوردن گوشتش ، ( غيبت ) معصيت است . 2 . احترام مؤمن در حال حيات و پس از مرگ ، يكسان است . 3 . احترام به ميّت ، شتاب در كفن و دفن اوست . 4 . مؤمنان با يكديگر برادرند ، خون آنان يكسان است و عهد و پيمان فرودست‌ترين آنان مورد احترام است و بر ضد مخالفان يكپارچه‌اند . 5 . كسى كه برده‌اى را آزاد كند ، ولىّ اوست . 6 . دوستى ، نوعى بستگى ، نظير پيوند نسبى است . 7 . ناسزاگويى به مؤمن ، فسق است . 8 . هر مست‌كننده‌اى حرام است . 9 . آن‌چه مقدار زيادش مست‌كننده است ، نوشيدن جرعه‌اى از آن نيز حرام است . 10 . سخن‌چينى و غيبت و دروغ ، سبب عذاب قبر است . 11 . انسان فاسق ، غيبت ندارد . 12 . پوشيدن طلا براى مردان امّتم حرام و براى زنانشان حلال است .