بخش نخست زمانهء پيروزى
1 . صلح حديبيه
سال ششم هجرى كه سال جهاد پيگير و دفاع جانانهء مسلمانان بود به پايان خود نزديك مىشد . مسلمانان به گسترش رسالت اسلامى و پرورش انسان و جامعه اسلامى و ايجاد تمدن اسلامى همت گماردند . ساكنان جزيرة العرب با پىبردن به عظمت اين دين ، از بينبردن و نابودى آن را امرى غيرممكن دانستند . نبرد با قريش - كه بزرگترين قدرت سياسى و نظامى آن زمان بود - و جنگ با يهوديان و ساير نيروهاى شرك ، نتوانست از گسترش اسلام و درخشش تعاليم آن و رسيدن به اهدافش جلوگيرى كند .
بيت الحرام ، نه ملك كسى بود و نه در انحصار مذهب و طرفداران مسلك مشخّصى قرار داشت . در اين مكان مقدس بتهاى متعددى وجود داشت كه معتقدان به آنها ، براى اجراى مراسم حج آهنگ آن ديار مىكردند ؛ ولى طغيان و گستاخى قريش ، پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم و مسلمانان را از زيارت خانهء خدا ، محروم ساخت .
در اين برهه ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم دريافت كه قريش با موضع خود در قبال اسلام سخت در تنگنا قرار گرفتهاند . ازاينرو ، تصميم گرفت همراه مسلمانان در سفرى عبادى براى انجام عمره رهسپار مكّه شود تا در ضمن آن ، ادامهء