آقاى قويم در بعضى موارد اشعارى هم به مناسبت آوردهاند كه در نسخ موجود خطّى و چاپى نيامده . از جمله در ص 184 اين دو بيت نقل شده :
ز بانگ سواران پرخاشخر * درخشيدن تيغ و زخم تبر
ز پيكان و از گرز و زوبين و تير * زمين شد به كردار درياى قير
و همچنين در ص 146 اين بيت آمده :
شبى چون شبه روى شسته به قير * نه بهرام پيدا نه كيوان نه تير
كه در هيچ يك از نسخ موجود نيست و از الحاقات كاتبان است .
رسم خطّ نسخهها
رسم خطّ نسخههاى خطّى كتاب حاضر مانند اكثر نسخههاى كهن با شيوهء امروزى فرقهايى دارد ، از جمله :
1 - ضبط همزههاى آخر اعمّ از اصلى يا زايد ، غالبا متروك شده ، بخصوص در همزههايى « 1 » كه براى كسرهء اضافه است : بر بادها چهارگانه ( به جاى بر بادهاء چهارگانه ) قضا حقوق ( به جاى قضاء حقوق ) و جز آن . در چاپ حاضر همزههاى اضافه را عينا ضبط كرده ، امّا از ضبط همزههاى ديگر چشم پوشيدهايم : ايما ( ايماء ) اغضا ( اغضاء ) استيلا ( استيلاء ) . در يك مورد ( ص 389 س 2 ) به جاى براى « براء » به همزه آمده ، و اين تنها در نسخهء اس ( نسخهء اساس ) است .
2 - هرات غالبا هراه ( هاء بى نقطه در آخر ) است ، بخصوص در نسخههاى اس و شع ، در كتاب حاضر مطابق معمول به تاء كشيده درج شده .
3 - كلمات : قضاة ، غزاة ، كفاة ، دهاة و نظاير آنها بنابر اصل عربى به تاء مربوطه نوشته شده و در چاپ حاضر به تاء كشيده آمده است .
4 - به جاى « كه » غالبا « كى » ، چنان كه « جنانك » ، آنكه « آنك » ، آنچه « آنچ » بلكه
هامش
( 1 ) - علامتى است به صورت همزه كه كوتاه شدهء ياء است .