فصل بيست و ششم وقت نماز عشا ، اوصاف و تعقيبات آن
بهترين وقت نماز عشا هنگامى است كه سرخى شفق از افق مغرب زائل شود ؛ ولى ممكن است آن را تا پايان همهء دعاها و نمازهايى كه براى بين مغرب و عشا روايت شده به تأخير انداخت و اين همان روشى است كه گروهى از ملتزمان به اخبار به آن پايبندند ؛ زيرا وقتى شارع مقدّس دستور داده اين دعاها و نمازها بين مغرب و عشا خوانده شود ، حتما وقتى براى آن درنظر گرفته است ، پس بايد تأخير نماز عشا را تا اين حد اجازه داده باشد . به هرحال ، وقتى انسان به اندازهاى كه خدايش توفيق داده از اعمال بعد از مغرب بجا آورد ، بايد براى اذان و اقامهء نماز عشا برخيزد و به شرحى كه گذشت اذان بگويد و مطابق رواياتى كه پيش از اين ذكر شد ، اقامه را بگويد . آنگاه به صورتى كه دربارهء نماز ظهر گفتيم با تكبيرات هفتگانه و دعاهاى بين آنها و دعاى توجّه ، نماز را آغاز كند .
در اين نماز بايد چنين نيّت كند كه نماز عشا را براى وجوبش بجا مىآورد ، تا خدا را كه شايستهء عبادت است پرستش كرده باشد . با تكبيرة الاحرام وارد نماز مىشود .
چهار ركعت مثل نماز ظهر مىخواند ، با اين فرق كه در نماز عشا حمد و سورهء دو ركعت اول با صداى بلند خوانده مىشود . هنگامى كه چهار ركعت به اين صورت خوانده ، تشهد و سلام گفتى ، تسبيحات حضرت زهرا عليها السّلام را بجا آور . و به خواندن