گرفتم . آنگاه او را گم كردم و ندانستم از كجا رفت ، از كسانى كه در اطرافش بودند ، پرسيدم : آيا اين علوى را مىشناسيد ؟ گفتند : آرى او هرسال با ما پياده حج مىگزارد . گفتم : سبحان اللّه ، هيچ اثرى از او نمىبينم .
پس از آن به مشعر رفتم ، در حالى كه از فراق او غمگين و گرفته بودم . آن شب حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله را در خواب ديدم ، به من فرمود : اى احمد ، آيا حاجتت را گرفتى ؟ گفتم : كدام حاجت اى آقاى من ؟
فرمود : آنكه ديشب ديدى صاحب الزّمان ( عج ) بود .
محمّد بن احمد مىگويد : با شنيدن اين سخن ابو على را سرزنش كرديم كه چرا اين را زودتر نگفتى . گفت : هر روز پس از رفتن او فراموش مىكردم . « 1 »
من دربارهء پارچهء ناصح از يكى از اهالى حجاز سؤال كردم ، گفت : پارچهاى است كه از يمن مىآورند . پارچهء ناصح را گاهى سفيد و گاهى رنگى مىبافند . صاحب صحاح اللغه گفته است : ناصح ؛ يعنى ، خالص .
دعايى ديگر در تعقيب نماز « 2 »
يكى از دعاهايى كه براى جبران معاصى پس از نماز خوانده مىشود ، دعايى است كه از كتاب احمد بن عبد اللّه خانبه « 3 » روايت مىكنيم :
جدّم شيخ طوسى دربارهء احمد بن عبد اللّه فرموده است : او از اصحاب مورد اعتماد اماميّه است و كتاب دعايش را نيز روايت كرده است .
همچنين در روايت است كه احمد بن عبد اللّه خانبه كتابش را به امام حسن عسكرى عليه السّلام عرضه كرد . حضرت كتاب را ملاحظه كرده ، فرمود : صحيح است به آن
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 52 ، ص 6 ، ب 18 ، ح 5 .
( 2 ) . شماره 18 متن .
( 3 ) . ابو جعفر احمد بن عبد اللّه بن مهران معروف به ابن خانبه از محدّثان مورد اعتماد شيعه است . نجاشى مىنويسد : تنها يك تأليف از او سراغ داريم به نام التّأديب كه دربارهء وظايف شبانهروز نوشته شده و كتاب خوب و صحيحى است .