النّاس من شر الوسواس الخنّاس الّذى يوسوس فى صدور النّاس من الجنّة و النّاس و اجير نفسى مالى و ولدى و كلّما هو منّى باللّه لا إله الّا هو الحىّ القيّوم لا تأخذه سنة و لا نوم له ما فى السّموات و ما فى الارض من ذا الّذى يشفع عنده الّا باذنه يعلم ما بين ايديهم و ما خلفهم و لا يحيطون بشئ من علمه الّا بما شاء وسع كرسيّه السّموات و الارض و لا يؤوده حفظهما و هو العلىّ العظيم « 1 »
پناهنده مىكنم خودم و مالم و فرزندانم و خانوادهام و خانهام و هرچه را كه متعلق به من است ، به خداى يگانهء يكتاى بىنيازى كه نزاييده و از كسى زاده نشده و كسى همشأن او نيست و پناهنده مىكنم خودم و مالم و فرزندانم و هرچه را مربوط به من است ، به پروردگار فلق از شرّ هرچه خلق كرده است و از شرّ شب تار ، هنگامى كه درآيد و از شرّ زنان جادوگر ، چون در گرهها بدمند و از شرّ حسود ، هنگامى كه حسد ورزد و پناهنده مىكنم خودم و مالم و فرزندانم و هر چه را متعلّق به من است ، به پروردگار مردم ، پادشاه آدميان ، معبود آدميان از شرّ وسوسهء شيطان كه در قلوب مردم وسوسه مىكند ، چه آن شيطان از جنس جنّيان باشد يا از نوع آدميان و پناهنده مىكنم خودم ، مالم ، فرزندانم و هرچه را متعلّق به من است ، به خداى يكتا كه جز او خدايى نيست ، زنده و پاينده است ، هرگز او را كسالت خواب نگيرد و به خواب نمىرود ، هرچه در آسمان و زمين است از آن اوست . چهكسى مىتواند در مقابل او شفاعت كند ، مگر به اذن او ؟ علم او محيط است به آنچه از پيش به نظر خلق آمده است و آنچه سپس خواهد آمد و خلق به هيچ مرتبهاى از علم او احاطه ندارند ؛ مگر به آنچه او بخواهد . قلمرو ملكش آسمان و زمين را فراگرفته و نگهدارى آنها او را خسته نمىكند و او بلندمرتبه و بزرگ است .
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 86 ، ص 4 ، ب 38 ، ح 3 و مصباح المتهجّد ، ص 50 .