آنگاه تابوت يا هرچيزى كه ميّت را با آن حمل مىكنند آماده كرده ، نخست پارچهاى ، را كه قطعهء پنجم ناميده مىشود ، روى آن پهن كرده مقدارى پنبه روى آن مىگذارند و كمى زعفران بر آن مىپاشند و ضمن مراعات احترام و شفقت به وسيلهء آن عورتين ميّت را پوشانيده ، رانهايش را محكم بههم مىبندند .
پس از آن ميت را حنوط مىكنند ؛ يعنى ، بر مواضع هفتگانه سجدهاش كافور مىنهند و باقيماندهء كافور را بر سينهء ميّت مىمالند و در اين حال تقوى پيشه كرده چيزى از احترام و تعظيم ميّت فروگذار نكنند .
سپس لنگ او را از ناف تا هرجا پارچه مىرسد بسته و پيراهنش را مىپوشانند .
پيراهن بايد از جلو و عقب چنان بلند باشد كه از پاهاى ميّت هم بگذرد .
بعد از آن جريدهء راست را در طرف راست و جريدهء چپ را در طرف چپ چنان زير پيراهنش قرار مىدهند كه به پوست ميّت بچسبد سپس گوشها و دهانش را با پنبه و امثال آن مسدود مىكنند .
بعد از آن بايد براى ميّت عمامه ببندد . به اين صورت كه اول مقدارى از يك طرف پارچه را روى سينهاش قرار داده ، پارچه را به دور سرش مىپيچند و از طرف ديگر هم مقدارى روى سينهاش قرار مىدهند .
بعد از آن بايد برد را پهن كرده ، سراسرى را روى آن پهن كنند و روى آن را پنبه گذاشته ، زعفران كافى بپاشند و بعد با مدارا و شفقت ميّت را در آندو بپيچند و از بالاى سر و كف پا آن را ببندند .
آنگاه ميّت را در تابوت قرار داده ، بهطرف محلّ نماز حمل كنند .
بهترين تشييعكنندگان كسانى هستند كه از پشتسر و كنار جنازه حركت كنند ؛ زيرا تشييعكننده تابع است و تابع نبايد از جلو حركت كند .
مستحبّ است هركس چهار طرف جنازه را بگيرد ، به اين صورت كه از طرف شانه راست تابوت شروع كند و بعد طرف پاى راست و بعد طرف پاى چپ و بعد طرف شانه چپ تابوت را بگيرد .
فلاح السائل ( سائل رستگار ) ( فارسى ) — صفحة 88
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص٨٨