حديث بيست و يكم
معاويه دهنى گفت : به امام صادق عليه السّلام عرض كردم :
فدايت شوم ، تفسير اين حديثى كه از شما شنيدهام چيست ؟
حضرت فرمود : كدام حديث ؟ گفتم : اينكه « مؤمن به نور خدا مىنگرد » ؟
فرمود :
اى معاويه ، خداوند مؤمنين را از نور خود آفريد و از رحمتش ايشان را ساخت و روزى كه خودش را به آنان شناساند ، براى ما از آنها عهد و پيمان گرفت . پس مؤمن ، برادر مؤمن است و از يك پدر و مادر هستند .
پدرش نور و مادرش رحمت است و مؤمن ، به وسيله اين نورى كه از آن خلق شده مىبيند .
حديث بيست و دوم
داود بن كثير رقّى گفت : بر امام صادق عليه السّلام وارد شدم و به آن حضرت عرض كردم :
فدايت شوم ، در آيهء شريفه : « به راستى من نسبت به كسى كه توبه كند و ايمان آورد و عمل صالح انجام دهد و سپس هدايت يابد ، بسيار آمرزندهام »