باب سى و يكم نوحه سرائى و ذكر مصيبت نمودن جغد بر حضرت امام حسين عليه السّلام
حديث اوّل ترجمه :
محمّد بن الحسين بن احمد بن وليد و جماعتى از اساتيدم ، از سعد بن عبد الله ، از محمّد بن عيسى بن عبيد ، از صفوان بن يحيى ، از حسين بن ابى غندر ، از حضرت أبى عبد الله عليه السّلام ، وى گفت :
شنيدم امام صادق عليه السّلام در باره جغد فرمودند :
آيا احدى از شما آن را در روز ديده است ؟
محضر مباركش عرض شد : خير ابدا در روز ظاهر نشده و تنها در شب پيدا مىگردد .
حضرت فرمودند :
امّا اينكه اين حيوان پيوسته در خرابه ها مسكن گرفته و در آبادى نمىآيد جهتش آنست كه :
وقتى حضرت امام حسين عليه السّلام شهيد شدند اين حيوان بواسطه قسم بر خود حتم نمود كه ابدا در آبادى سكنا نكرده و منزلش تنها در خرابه ها باشد پس پيوسته در روز صائم و حزين است تا شب فرا برسد و وقتى شب در آمد از ابتداء آن تا صبح بر مصيبت حضرت امام حسين عليه السّلام زمزمه و نوحه سرائى و مرثيه خوانى مىكند .