باب سيصد و شصت و يكم سرّ مكروه بودن خواستن حوائج از مخالفين
حديث ( 1 )
پدرم از احمد بن ادريس ، از حنان نقل كرده كه وى گفت : از حضرت ابا جعفر عليه السّلام شنيدم كه مىفرمودند :
از مخالفين حوائج خود را نخواهيد و آنها را مكلَّف به رفع نيازمنديهاى خود نكنيد زيرا ايشان نيز روز قيامت ما را مكلَّف مىكنند حوائجشان را بر طرف نماييم .
حديث ( 2 )
و با همين اسناد از حضرت ابو جعفر عليه السّلام منقول است كه فرمودند :
حوائج و نيازهاى خود را از مخالفين نخواهيد چه آنكه اين وسيله اى مىشود براى آنكه در روز قيامت ايشان به رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم راه پيدا كنند .
باب سيصد و شصت و دوّم سرّ اين كه روز قيامت مردم را به اسم مادرهايشان مىخوانند
حديث ( 1 )
پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از احمد بن محمّد ، از حسن بن محبوب ، از ابى ولَّاد از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند :
خداوند تبارك و تعالى روز قيامت مردم را به اسم مادرهايشان مىخواند و نداء مىرسد :
كجا است فلان بن فلانه ( فلانى پسر فلان زن ) و اين به خاطر آن است كه حق تعالى ايشان را در ستر و پوشش خوانده باشد نه به طور علنى و آشكار .
باب سيصد و شصت و سوّم سرّ اين كه فرزند زنا داخل بهشت نمىشود
حديث ( 1 )
احمد بن محمّد رحمة الله عليه از پدرش ، از محمّد بن احمد از ابراهيم بن اسحاق ، از محمّد بن على كوفى ، از محمّد بن فضل از سعد بن عمر جلاب نقل كرده كه وى گفت :
حضرت ابى عبد الله عليه السّلام به من فرمودند :