كرديد صورتم را به طرف رسول خدا صلَّى الله عليه و آله متوجّه سازيد پس اين سنّت جارى و مستمر شد و قرآن هم به آن نازل گرديد .
باب دويست و چهلم سرّ اين كه شايسته است اولياء ميّت به برادران دينى مرگ او را اعلام كنند
حديث ( 1 )
محمّد بن موسى بن متوكَّل از عبد الله بن جعفر ، از احمد بن محمّد ، از حسن بن محبوب ، از ابى ولَّاد و ابن سنان جميعا از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل كردند كه آن جناب فرمودند :
سزاوار است اولياء ميّت برادران دينى او را خبر كرده و از مرگ وى آنها را آگاه سازند تا به جنازه اش حاضر شده و بر او نماز بخوانند و بدين ترتيب اجر و ثواب برده و در عين حال براى ميّت نيز طلب آمرزش نمايند .
باب دويست و چهل و يكم سرّ اين كه مستحب است براى اموات كفن نيكو انتخاب كنند
حديث ( 1 )
پدرم رحمة الله عليه از احمد بن ادريس ، از محمّد بن احمد ، از احمد بن محمّد ، از برخى اصحاب حديث را مرفوعا از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل كرده كه امام عليه السّلام فرمودند :
كفنهاى اموات خود را نيكو انتخاب كنيد زيرا زينت مردگان همين كفنها مىباشد .
حديث ( 2 )
پدرم از احمد بن ادريس از احمد بن محمّد ، از على بن الحكم ، از يونس بن يعقوب ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل كرده كه حضرت فرمودند : پدرم راجع به كفن خود به من سفارش نمود و فرمود : برايم برد نيكو تهيه كن چه آن كه اموات به كفنهاى خود مباهات مىكنند .