مىگيرد و اين كه خضوع و خشوعى كه در صورت و ذراعين هست در آنها نيست لازم و واجب گرديد .
باب صد و نود و دوّم سرّ مستحب بودن گشودن چشمها هنگام وضوء
حديث ( 1 )
محمّد بن الحسن از محمّد بن الحسن الصفّار از عبّاس بن معروف ، از ابو همام ، از محمّد بن سعيد بن غزوان ، از سكونى ، از ابن جريح ، از عطاء ، از ابن عبّاس نقل كرده كه وى گفت : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله فرمودند :
هنگام وضوء چشمها را بگشاييد اميد است كه چشمهايتان آتش جهنّم را نبيند .
باب صد و نود و سوّم سرّ مستحب بودن زدن آب به صورت در وضوء
حديث ( 1 )
پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از معاوية بن حكيم ، از ابن مغيره ، از مردى از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند : هنگامى كه شخص وضوء مىگيرد شايسته است آب به صورتش بزند زيرا اگر در حال چرت باشد با زدن آب به صورتش هراسان گشته و از خواب آلودگى در مىآيد و اگر هوا سرد باشد وقتى آب به صورت زد هراسان گشته در نتيجه سرما را حس نمىكند .
باب صد و نود و چهارم سرّ مكروه بودن استعمال آبى كه آفتاب آن را گرم كرده
حديث ( 1 )
پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله از محمّد بن عيسى ، از درست ، از ابراهيم بن عبد الحميد ، از حضرت ابى الحسن عليه السّلام ، حضرت فرمودند : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله بر عائشه وارد شدند در حالى كه وى ظرف آبش را در آفتاب گذارده بود حضرت فرمودند : اى حميراء اين چيست ؟
عرض كرد : سر و بدنم را با آن مىشويم .
حضرت فرمودند : اين كار را تكرار مكن زيرا موجب برص مىشود .