بيرون آمد و در جمع آنها نشست ، ناگاه بند كفش آن جناب كنده شد حضرت كفش خود را بسوى على بن ابى طالب عليه السّلام افكند و فرمود همانا از جانب راست خداوند عزّ و جل يا از جانب راست عرش ، مردمى از ما بر كرسىهائى از نور هستند كه صورتهاشان از نور و لباسهايشان از نور ، نور آنها چشمهاى بينندگان از غير آنها را پر كند ، ابو بكر گفت آنها چه كسانى هستند يا رسول اللَّه ؟ حضرت سكوت فرمود زبير پرسيد يا رسول اللَّه آنها كيانند ؟ سكوت فرمود عبد الرّحمن پرسيد باز چيزى نفرمود ، تا حضرت على عليه السّلام سؤال كرد ، فرمود آنها كسانى هستند كه برحمت خدا با هم دوستى كنند و دوستيشان بر پايه نژاد و مال نباشد ، يا على آنها شيعيان تواند و تو پيشواى آنهائى « 1 » .
بيان : كلمه بروح اللَّه در متن يعنى برحمت خدا يا دين او يا دانش او يا جانشينان او ، خلاصه اينكه دوستى آنها براى خداست نه براى مال و حسب و نسب و ساير امور دنيائى .
81 - از . . . از حضرت على عليه السّلام فرمود سلمان الخير ( يعنى سلمان كه تمام وجود او خير است ) كه رضوان خدا بر او باد از پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مرا حديث كرد و گفت اى ابو الحسن كمتر موردى بود كه تو بيائى و من در حضور حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم باشم مگر اينكه حضرت ميفرمود : اى سلمان اين و حزب او روز قيامت رستگارند « 2 » .
82 - حضرت سجّاد عليه السّلام از پدرش عليه السّلام از جدش امير المؤمنين عليه السّلام نقل فرمود : كه مؤمن در هر حال و هر ساعتى جانش گرفته شود شهيد است ، همانا از دوستم رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم شنيدم ميفرمود : راستى مؤمن هر گاه از دنيا رود و همچون گناهان اهل زمين را داشته باشد ، مرگ كفّاره اين گناهانست ، سپس
هامش
( 1 ) بشارة المصطفى ص 200 .
( 2 ) بشارة المصطفى ص 219 .