دينار بود .
باقى بعد ازين عقد وظيفه ، سنهء اثنتى و ثمانين و مائتين « 1 » بعد الوضع « 2 » منعقد شده و مستقرّ گشته :
زر سرخ طلا : صد و شصت و نه هزار ، و هشتصد و سه دينار ،
ازين مال آنج استخراج كرده شده است ، و اصل كشته : صد و شصت و چهار هزار ، و بيست و نه دينار است .
از آنجملهء احمد بن محمّد فيروز كويد ، كه :
پيشتر ازو عمّال استخراج كردهاند ، نود و يكهزار و شصّد و هشتاد و پنج دينار ، و او با پنجاه هزار و هشتصد و بيست و پنج دينار زياده بر آن استخراج كرده .
و عباس بن محمّد دو هزار و هشتصد و هفتاد و هشت دينار .
و محمّد أبى مريم ، صد و پنجاه و پنج دينار .
و بشر بن فرج ، از مال صلح ، در شهور سنتى أربع و خمس و ثمانين و مائتين « 3 » - جنانج من در روزنامجات يافتم - استخراج كرد ، و زياده كردانيد ، تا آن دستور شد چهارده هزار و چهارصد و هشتاد و شش دينار .
باقى : پنجهزار و هفتصد و چهار دينار كه مستخرج نشده .
مبلغ مال وظيفهء خراج بكورهء قم ، سنه ثلث و ثلثين و مائتين « 4 » :
كه جماعت عباس بن محمّد بذو رفع « 5 » كردند ، و بذو باز نمودند ، و بشر بن فرج بر آن
هامش
( 1 ) . سال 282 هجرى .
( 2 ) . در اصل : الموضع .
( 3 ) . سال 284 و 285 هجرى .
( 4 ) . سال 233 هجرى .
( 5 ) . يعنى كاركزاران عباس بن محمد ، كه خراج را محاسبه نموده و به دو عرضه كردند .