اسلام و مسلمين غبار ستيزه پاشيدى و فرزندان خود را از روى نادانى به پرتگاه نابودى كشاندى ، اگر دست از من برندارى تو را طلاق مىدهم ، در حالى كه زنان رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم با وفات وى مطلَّقه شدهاند . فرمود : طلاق چيست ؟
گفتم : باز گذاشتن راه فرمود : اگر طلاق آنها با وفات رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم صورت مىگيرد چرا بر آنها حلال نبود كه شوهر كنند ؟ گفتم : براى آنكه خداى تعالى شوهر كردن را بر آنها حرام كرده است ، فرمود : چرا در حالى كه وفات رسول خدا راه را بر آنها باز گذاشته است ؟ گفتم : اى فرزند مولاى من ! پس آن طلاقى كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم حكمش را به امير المؤمنين عليه السّلام واگذار كرد چه بود ؟
فرمود : خداى تعالى شأن زنان پيامبر را عظيم گردانيد و آنان را به شرافت مادرى امّت مخصوص كرد و رسول خدا به امير المؤمنين فرمود : اى ابا الحسن ؟
اين شرافت تا وقتى براى آنها باقى است كه به طاعت خدا مشغول باشند و هر كدام آنها كه پس از من خدا را نافرمانى كند و بر تو خروج نمايد راه را براى شوهر كردن وى بازگذار و او را از شرافت مادرى مؤمنين ساقط كن .
گفتم : معناى « فاحشه مبيّنه » كه چون زن در زمان عدّه مرتكب شود بر
كمال الدين وتمام النعمة ( فارسي ) — صفحة 198
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص١٩٨