صادق صلوات الله عليه سؤال كردم از متمتّعى كه خواهد تقصير كند از عمره و سر را بتراشد حضرت فرمودند كه بر اوست كه گوسفندى بكشد و چون در روز عيد سر تراشيدن مطلوبست و يك روز يا دو روز فاصله شده است و موسى سر ندارد استره را بر سر بمالند در وقتي كه سر مىتراشد كه بعد از قربان كردن گوسفند باشد يا آن كه مىتراشد و هر چه بهم مىرسد خوبست و اگر چيزى بهم نرسد از جهة محل شدن تقصير كند ، و مذكور شد كه محل مىشود به سبب تقصير از هر چيزى مگر سر تراشيدن كه حرام است و مىبايد كه در عمره سر نتراشد اگر در حج سر بتراشد بهتر است و خواهد آمد ، و اين در صورتيست كه عمدا سر بتراشد كه اگر از روى نسيان يا جهل باشد بر أو چيزى نيست چنان كه دلالت مىكند بر آن صحيحه جميل از بعضي از أصحاب خود از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه
( و روى أبو المعزاء عن أبي بصير قال قلت لأبي جعفر صلوات الله عليه رجل احلّ من احرامه و لم تحلّ امرأته فوقع عليها قال عليها بدنة يغرمها زوجها )
( 1 ) و منقولست در موثق كالصحيح و در صحيح از أبو بصير كه گفت عرض نمودم به حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه كه شخصي از احرام خود محل شده بود و زنش محل نشده بود كه با آن زن جماع كرد حضرت فرمودند كه بر آن زن يا بر آن مرد شترى لازمست كه شوهرش غرامت مىكشد از جانب زنش چون بىاختيار زن جماع واقع شده است چنان كه ظاهر تحمل است ، و اگر به اختيار آن زن باشد بر زن واجبست نه بر مرد
( و قال الصّادق صلوات الله عليه ينبغي للمتمتّع بالعمرة إلى الحجّ ) *