مىشود أيمن است و به أو كارى نمىبايد داشت
( فان قتل عظاية فعليه ان يتصدّق بكفّ من طعام )
( 1 ) و در صحيح از معاوية منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه اگر محرمى بكشد چلپاسه را كه در ديوارها مىباشد و مارمالى و آفتاب پرستش مىگويند پس بر اوست كه تصدق كند به يك كف گندم
( فان قتل زنبورا خطا فلا شئ عليه و ان كان عمدا فعليه ان يتصدّق بكفّ من طعام )
( 2 ) و منقولست در صحيح از معاوية كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه ، و در صحيح از صفوان از يحيى ازرق از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه و حضرت امام موسى كاظم صلوات الله عليه كه اگر محرمى بكشد زنبور را بضم زاي از روى خطا بر أو چيزى نيست و اگر عمدا بكشد بر اوست كه اطعام كند چيزى از طعام را و ظاهرش آنست كه بخورد مسكين دهد اگر چه يك خرما باشد و ظاهرا آن چه صدوق ذكر كرده است غير اين دو روايت باشد يا آن كه صدوق به خاطرش رسيده باشد كه كمتر از يك كف در كفارات جائى وارد نشده است و احتمال سهو نساخ نيز هست و اين در صورتيست كه زنبور متوجه اين كس نشود كه اگر آن يا غير آن از حيوانات درنده يا گزنده متوجه شوند دفع مىتوان كرد بىكفاره چنان كه در صحيح از حريز منقولست كه آن حضرت صلوات الله عليه فرمودند كه هر چيزى كه محرم از آن بر خود ترسد از درندگان و مارها و غير آن بكشد آن را ، و اگر اراده نكند ترا تو كارى به آن مدار
( و ان أصاب المحرم صيدا خارجا من الحرم فذبحه ثمّ ادخله