عليهما أنّه كره للمحرمة البرقع و القفازين . )
( 1 ) و كالصحيح منقولست كه حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه كراهت داشتند كه زن محرم برقع بيندازد و يا قفازها را در دست كند و قفاز زينتى است كه زنان عرب چون جامهاى فراخ مىپوشند از جهة دفع سرما بر بازوى خود مىبستهاند بازو بند پنبه دارى و بندها و تكمه ها داشته است كه محكم بر بازو مىبستهاند كه بازوى ايشان گرم باشد و بعضي از أوقات از حرير و طلا باف مىكردهاند ، و گاه هست كه اطلاق مىكنند بر زينت دست و پا مانند دست برنجن و خلخال اما كراهت برقع چون رو را مىپوشاند يا زينت نيز بوده است به اعتبار تزين و اما قفاز به اعتبار آن كه مخيط است و تكمه اش را مىبستهاند و يا بواسطة زينت و كراهت در اينجا أعم است از حرمت و كراهت .
( و سأله محمّد بن عليّ الحلبيّ عن المرأة إذا أحرمت أتلبس السّراويل فقال نعم انّما تريد بذلك السّتر . )
( 2 ) و در صحيح منقولست از محمد كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه كه آيا زنى كه احرام گيرد زير جامه پا مىتواند كرد فرمودند كه بلى غرضش از پوشيدن زير جامه آنست كه خود را مستور دارد مبادا نظر كسى بر ساق پاى أو يا بالاتر بيفتد ، و هر چند زنان بيشتر درستر كوشند بهتر است و بحسب ظاهر دلالت مىكند بر آن كه مخيط پوشيدن زنان در حال احرام جايز است .
( و روى الكاهلىّ عنه صلوات الله عليه انّه قال تلبس المرأة المحرمة الحلىّ كلَّه الَّا القرط المشهورة و القلادة المشهورة . )
( 3 ) و در حسن كالصحيح يا صحيح منقولست كه حضرت امام جعفر