باب الايّام و الأوقات الَّتى يستحبّ فيها السّفر
و الايّام و الأوقات الَّتى يكره فيها السّفر
( روى حفص بن غياث النّخعىّ عن أبي عبد الله صلوات الله عليه قال من أراد سفرا فليسافر يوم السّبت فلو انّ حجرا زال عن جبل في يوم السّبت لردّه الله إلى مكانه و من تعذّرت عليه الحوائج فليلتمس طلبها يوم الثّلثاء فانّه اليوم الَّذى الان الله فيه الحديد لداود عليه السّلام )
( 1 ) اين بابى است در ايّام و اوقاتى كه مستحب است سفر كردن در آنها و در أيام و اوقاتى است كه مكروه است سفر كردن در آنها منقول است .
در موثق كالصحيح و أسانيد بسيار كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه هر كه خواهد به سفر رود بايد كه روز شنبه روانه شود كه اگر سنگى از كوهى حركت كند و به زير آيد البتة حق سبحانه و تعالى آن سنگ را به جاى خود مىبرد .
ممكن است كه حقيقت مراد باشد و چنين شود به آن كه ملائكة آن سنگ را به جاى خود برند يا آن كه مبالغه باشد كه اگر شخصي بطىء الحركة باشد مانند سنگ و حال أو اين باشد كه اگر به جايى رود به زودى بر نگردد و اگر در روز شنبه به جايى رود البتة حق سبحانه و تعالى أو را برگرداند ، و كسى كه بستى در كارهاى أو به همرسيده باشد و اراده كارى داشته باشد پس بايد كه