تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 285

مساهمون:

ص٢٨٥

باب ما يجوز آن يذبح في الحرم و يخرج به منه

( 1 ) اين بابى است در بيان آن چه جايز است كه آن را در حرم بكشند و اگر خواهند آن را از حرم بيرون برند خواه زنده و خواه كشته آن چه حرامست صيد برّ است كه حلال گوشت باشد و در أصل ممتنع باشد و شش چيز از حرام گوشت پس اگر ممتنع نباشد به آن كه در أصل رام باشند مثل گوسفند و گاو و شتر را مىتوان كشت و مىتوان بيرون برد و همچنين است مرغ و خروس و باز و شاهين و چرخ ، و هر حرام گوشتى به غير از روباه و خرگوش و سوسمار بزرگ و آن چه شبيه به اوست كه آفتاب پرستش مىگويند و موش صحرايى و خارپشت و شير اگر به كسى كارى نداشته باشد و حكم اينها دارد زنبور و كنه و شپش ، و حرام نيست صيد كفتار و پلنگ و ببر و أمثال اينها از حيوانات صحرايى حرام گوشت و خانگى مثل مار و موش و حشرات الأرض و تفصيلش خواهد آمد ، و حرام نيست شكار حيوانات دريايى و مرغان دريايى كه تخم و جوجه در دريا كنند ، و حيواناتى كه در كنار دريا مىباشند و تعيش ايشان در آب است مانند قاز و أردك حرامست شكار آن چون تخم و جوجه در خشكى مىكنند ( روى ابن مسكان عن أبي بصير عن أبي عبد الله عليه السّلام قال لا يذبح في الحرم الَّا الإبل و البقر و الغنم و الدّجاج ) ( 2 ) و مرويست در صحيح كه آن حضرت صلوات الله عليه كه در حرم