تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 227

مساهمون:

ص٢٢٧
است در آب و گوشت آن اما آب كه اين ضعيف ديده است نظيرش را در هيچ جا نديده‌ام از شيرينى و گوارايى و مشتهى بودن و همچنين فراوانى گوشت به مرتبه‌اى است كه با آن كه پانصد ششصد هزار گوسفند و گاو شتر كشته افتاده بود نديدم كه فقيرى گوشتى قاق كند چون گوشت در مكهء معظمه فراوان است و ظاهرش آن است كه آن سنگها از قلم قدرت نوشته شده بوده است و علامت صحتش وقوع آن چه نوشته بود و اينها همه از آيات بينات است كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه * ( فِيه آياتٌ بَيِّناتٌ [ بين ركن و مقام بهترين جاى زمين ] ( و روى عن أبي حمزة الثّمالى قال قال لنا عليّ بن الحسين صلوات الله عليهما أيّ البقاع أفضل فقلنا الله و رسوله و ابن رسوله اعلم فقال لنا أفضل البقاع ما بين الرّكن و المقام و لو انّ رجلا عمّر ما عمّر نوح في قومه الف سنة الَّا خمسين عاما يصوم النّهار و يقوم اللَّيل في ذلك المكان ثمّ لقي الله عزّ و جلّ به غير ولايتنا لم ينفعه ذلك شيئا ) ( 1 ) و به أسانيد بسيار از آن جمله سند صحيح كه در عقاب الأعمال ذكر كرده است و ظاهر آن است كه هر چه از أبو حمزه روايت مىكند سند صحيح دارد چون در فهرست اين كتاب سندى ذكر كرده است كه محمد بن فضيل واقع است و آن مشترك است ميان ثقة و غير ثقة اگر چه اظهر آن است كه ثقة است ، و بعد از آن مدح و توثيق و عدالت أبو حمزه را ذكر كرده است و گفته است كه طرق من به أو بسيار است و در اينجا اقتصار بر يك طريق كرده‌ام و مكرر ديده‌ام كه آن چه در اين كتاب از أبو حمزه روايت كرده است در كتابهاى ديگرش به سند صحيح متعدد ذكر كرده است پس جزم بهم مىرسد كه همه را از كتاب أبو حمزه روايت كرده است و چون أبو حمزه از أركان دين است كتب أو اشهر من الشمس بوده است و احتياج به سند