إلى ذلك المكان )
( 1 ) و به أسانيد صحيحه منقولست از زراره كه گفت عرض نمودم به حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه كه آيا شما دريافتيد حضرت امام حسين را صلوات الله عليه حضرت فرمودند كه بلى بخاطر دارم كه من با آن حضرت بودم در مسجد الحرام يعنى در مسجد الحرام و سيل داخل مسجد شده بود مردمان در غم مقام بودند و گفتگوى آن ، يكى در مىآمد و مىگفت سيل مقام را برد ، و يكى داخل مىشد و در كافى چنين است كه
و يخرج منه الخارج ) *
كه ديگرى در مىآمد و مىگفت مقام به جاى خود است پس حضرت امام حسين صلوات الله عليه به يكى از ايشان فرمودند كه اين مردمان چه گفتگو مىكنند عرض نمودم كه حق سبحانه و تعالى اصلاح كند أمور امامت را كه فرمان روا باشى مردمان مىترسند كه سيل مقام را برده باشد يا ببرد حضرت امام حسين صلوات الله عليه فرمودند كه حق سبحانه و تعالى مقام را معجزه حقيقت خانه و دين اسلام گردانيده است يا دليل عظمت و جلال خود نمىبرد و چنين چيزى را چنان كه نگذاشت كه كفار ببرند يا اثر آن را زايل گردانند پس به حال خود باشيد و اضطراب مكنيد ، يا آن كه چون مردمان اين سخن را شنيدند خاطر ايشان جمع شد و باز حضرت فرمودند كه موضع مقام كه حضرت إبراهيم عليه السّلام در آنجا قرار دادند : بأمر الهى نزد ديوار خانه كعبه بود از باب گذشته به جانب ركن شامي و جاى مقام كو است و گذاشتهاند كه ظاهر باشد كه أول در اينجا بوده است و هميشه در آنجا بود تا در زمان جاهليت و كفر أكثر قريش مقام را از آنجا بر داشتند و به جائى گذاشتند كه الحال در آنجاست پس چون حضرت سيد المرسلين صلَّى الله عليه و آله فتح نمودند مكة معظمه را نقل فرمودند مقام را به جايى كه در زمان
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 222
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٢٢٢