حق سبحانه و تعالى گناهان ايشان را بيامرزد و اگر در حالت احرام بميرند فرداى قيامت مبعوث شوند لبيك اللهم لبيك گويان ، و بالحجّ
در حديث نيست و نمىبايد و حق سبحانه و تعالى گناهان أو را آمرزيده باشد و در صحيح از آن حضرت منقول است كه هر كه در راه مكة بميرد در وقت رفتن يا برگشتن أيمن شود از خوف و ترسى كه بزرگترين خوفهاست در روز قيامت .
و در حديث أبو بصير منقولست كه آن حضرت فرمودند كه هر كه بميرد در حرم مكة يا حرم مدينه حق سبحانه و تعالى أو را مبعوث گرداند در زمرهء ايمنان از عذاب الهى .
و در محاسن برقى از جميل بن دراج منقولست كه آن حضرت صلوات الله عليه فرمودند كه هر كه در ميانه دو حرم فوت شود حق سبحانه و تعالى أو را مبعوث گرداند از جمله ايمنان از عذاب الهى و هر گاه أيمن باشد نامهء عمل أو را نخواهند گشود و كلينى كالصحيح روايت كرده است كه هر كه در مدينه فوت شود مبعوث مىشود از جملهء ايمنان از عذاب الهى و از آن جمله است يحيى بن حبيب و أبو عبيده و عبد الرحمن بن حجاج .
و در صحيح از هارون بن خارجه منقولست كه آن حضرت صلوات الله عليه فرمودند كه هر كه مدفون شود در حرم يعنى اگر چه در غير حرم مرده باشد و أو را در حرم دفن كنند أيمن است در روز قيامت از ترس و خوفي كه بزرگترين فزعهاست خواه خوب باشند يا بد باشند و در صحيح على الظاهر منقولست از علي بن سليمان كه عرض كردم بر آن حضرت يعنى صاحب الامر صلوات الله عليه و احتمال هادي هست
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 167
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص١٦٧