مىزند چون در عقب وقوف مشعر واقع است در صحاح معاوية بن عمار .
و اين اظهر است بنا بر آن چه معاوية نقل كرده است كه حضرت بعد از اين يك يك را مىفرمودند تا به آخر ، هر يك از اين ده جمره علت مستقلة است در خروج از گناهان و هر گاه گناهان در مرتبه أولى زايل شد باقي نه جمره كه در اين سه روز مىزند هر يك را هفت عدد سبب كتابت حسنات و علو درجات خواهد شد
( و قال الصّادق صلوات الله عليه من رمى الجمار يحط عنه بكلّ حصادة كبيرة موبقة )
( 1 ) و در حسن كالصحيح و صحيح از حريز منقول است كه آن حضرت صلوات الله عليه فرمودند كه هر كه جمار را بيندازد و بعدد هر سنگ ريزه يك گناه كبيره كه سبب هلاك است از أو محو مىشود .
( و إذا رماها المؤمن التقفها الملك و إذا رماها الكافر قال الشّيطان باستك ما رميت )
( 2 ) و ظاهرا تتمة حديث حريز باشد كه كلينى نقل نكرده است چون ناخوشى دارد يعنى اين جمرات را هر گاه مؤمنان مىاندازند فرشتگان از روى تيمن و تبرّك بر مىدارند و به مسجد الحرام مىبرند و اگر كافر مىاندازد يعنى غير اثنى عشرى ، شيطان عليه اللعنة چون مسلط است بر كفار مىگويد آن چه به من مىاندازى در دبرت باد تو مسخّر منى و لشكر منى و سنگ به من مىاندازى چون اين دشنام نزد شياطين انس شايع است شياطين ايشان را دشنام مىدهد به نحوى كه نزد ايشان متعارفست
( و قال الصّادق صلوات الله عليه انّ المؤمن إذا حلق رأسه بمنى ثمّ دفنه جاء يوم القيمة و كلّ شعرة لها لسان مطلق يلبّي صاحبها باسم )