باب الفطرة
( 1 ) اين بابى است در زكات فطرة يعنى زكات عيد افطار به شكرانه افطار يا زكات بدن و زكات اسلام كه هر كه مسلمان است در وقت هلال بر او واجب است و اگر در اول شام كافر باشد و بعد از آن مسلمان شود بر او واجب نيست و اسلام سبب سقوط ما قبل است يا همه .
( روى ابن ابى نجران و علىّ بن الحكم عن صفوان الجمّال قال سالت ابا عبد الله صلوات الله عليه عن الفطر فقال على الصّغير و الكبير و الحرّ و العبد عن كلّ انسان صاع من حنطة او صاع من تمر او صاع من زبيب )
( 2 ) و منقولست در صحيح از عبد الرحمن و در صحيح از على و هر دو از صفوان كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه از زكات فطره حضرت فرمودند كه اين زكات واجب است از صغير و كبير و آزاد و بنده از هر سرى يك صاع گندم يا يك صاع از خرما يا يك صاع مويز است و مراد از على عن است چون حروف جاره بمعنى يكديگر مىآيند اگر چه بر سبيل مجاز باشد و در اينجا قرينه آن است كه اگر چه اول على فرمودند آخر عن فرمودند و نكته اين تجوز آن است كه گويا أولا بر ايشان واجب مىشود و از ايشان داده مىشود و شكى نيست و خواهد آمد كه زكات فطر بر كودك نابالغ و