به رخص الهى كرده باشى چنان كه در صوم عمل به عزايم مىكردى ، و شرط بندگى آن است كه هر چه فرمايند همان را به جاى آورد و در فقه رضوى است كه چون صبح شود روز فطر غسل بكن از جهت عيد و بوى خوش بكن و شانه كن سر و ريش را اگر موى سر داشته باشى و پاكيزه ترين جامه ها را به پوش و اندك چيزى تناول كن پيش از رفتن به صحرا .
( و قال علىّ بن محمّد النوفلىّ لأبي الحسن صلوات الله عليه انّي افطرت يوم الفطر على طين القبر و تمر فقال له جمعت بين بركة و سنّة )
( 1 ) و در حسن كالصحيح منقول است از على كه عرض نمودم به حضرت امام على نقى صلوات الله عليه كه من در روز فطر افطار كردم بر خاك حضرت امام حسين صلوات الله عليه و بر اندكى از خرما پس حضرت فرمودند كه بركت و سنت را با هم جمع كردهاي چون افطار بر خرما سنت است و تربت سبب زيادتى توفيقات و هدايات است چون خاك قبر شفاست از هر دردى و امان است از هر خوفى و شك نيست كه امراض باطنيه بسيار است و بالخاصيه از او دفع مىشود و امراض كه زايل شد رحمتهاى صورى و معنوى فايض مىشود و احوط آن است كه به قصد رفع امراض بخورد و زياده از يك نخود نخورد .
( و نظر الحسن بن علىّ صلوات الله عليهما إلى النّاس فى يوم الفطر يلعبون و يضحكون فقال لأصحابه و التفت إليهم انّ الله عزّ و جلّ خلق شهر رمضان مضمار الخلقه يستبقونه فيه بطاعته إلى رضوانه فسبق فيه قوم ففازوا و تخلَّف اخرون فخابوا فالعجب كلّ ) *