باب الدّعاء فى كلّ ليلة من العشر الأواخر من شهر رمضان
.
( فى نوادر محمّد بن ابى عمير انّ الصّادق صلوات الله عليه قال تقول فى العشر الاواخر من شهر رمضان كلّ ليلة اعوذ بجلال وجهك الكريم ان ينقضى عنّى شهر رمضان او يطلع الفجر من ليلتي هذه و لك قبلى تبعة او ذنب تعذّبنى عليه )
( 1 ) و اين بابى است در دعاى كه در هر شب بايد خواند در دهه آخر ماه رمضان و در صحيح از كتاب نوادر محمد بن ابى عمير منقول است از بعضى از اصحاب ما و چون صحيح است از او ارسال محمّد ضرر ندار و مع هذا خود گفته است كه ارسال نمىكنم مگر از ثقات و بعضى از اصحاب به همين اكتفا نكردهاند و تصحيح نجاشى و ابن غضايرى را اعتبار كردهاند و شكى نيست ما را كه تصحيح ابن ابى عمير معاصر ربطى ندارد به جرح و تعديلى كه بعد از دويست سيصد سال كرده باشند كه آن حضرت صلوات الله عليه فرمودند كه مكلف در دهه آخر ماه رمضان در هر شب اين دعا را مىخواند كه ترجمه اش اين است كه پناه آوردم و در پناه عظمت و جلال ذات مقدس كريم تو در آمدهام كه چنان نشود كه ماه رمضان به سر آيد يا صبح اين شب طالع شود و ترا نزد من بوده باشد از حقوق ماليه يا حقوق الهيه كه خواهى مرا به آن عذاب كنى پس