تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 552

مساهمون:

ص٥٥٢
مىتواند كرد حضرت فرمودند كه اگر شب نيت قضاى ماه رمضان كرده باشد آن روز را نخورد و تمام كند باز عرض كردم كه آيا پيش از ظهر نيّت قضاى ماه رمضان مىتواند كرد اگر چه شب نيت نكرده باشد حضرت فرمودند كه بلى اگر چيزى نخورده باشد بلكه ظاهر بعضى از اخبار آن است كه اگر نيت نافله را در شب كرده باشد آن روز را نخورد و اگر بخورد عوض بگيرد .
( و سئل عن الصّائم المتطوّع تعرض له الحاجة قال هو بالخيار ما بينه و بين العصر و ان مكث حتّى العصر ثمّ بدله ان يصوم لم يكن نوى ذلك فله ان يصوم ذلك اليوم إنشاء ) ( 1 ) و منقول است در موثق كالصحيح از ابو بصير كه گفت از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه سؤال كردم از صائمى كه روزه سنّت گرفته باشد و او را كارى پيش آيد كه نتواند روزه بودن چه كند حضرت فرمودند كه تا عصر اختيار دارد و مىتواند خورد و اگر تا عصر چيزى نخورده باشد و به خاطرش رسد كه آن روز را روزه دارد و نيّت نكرده باشد از آن وقت نيّت مىتواند كرد و ليكن ثواب از آن وقت تا شام را دارد .
( و اذا طهرت المرأة من حيضها و قد بقى عليها بقيّة يوم صامت ذلك المقدار تاديبا و عليها قضاء ذلك اليوم و ان حاضت و قد بقى عليها بقيّة يوم افطرت و عليها القضاء ) ( 2 ) و هر گاه زن پاك شود از حيض و از روز بقيه مانده باشد آن روز را امساك مىكند استحبابا از جهة تشبه به روزه داران و آن روز را قضا مىكند و اگر در آخر روز حايض شود افطار مىكند و قضا مىكند و احاديث بر اين مضمون كالمتواتر است و اين عبارت به عبارت ابو بصير اقرب است و ظاهرا هر دو را از