به مشايعت شخصى مىرود و او به رفاقت او مىرود كه تنها نباشد آيا افطار مىكند يا روزه مىگيرد حضرت فرمودند كه افطار مىكند و احاديث ديگر وارد شده است بر اين مضامين و اينها همه دلالت مىكند بر آن كه حق مؤمن مقدم است بر حق حق سبحانه و تعالى و استقبال مؤمنان و مشايعت ايشان هر گاه از سفرى آيند يا به سفرى روند مستحب مؤكد است و از حقوق ايمان است و ظاهرا در امثال اين سفرها دغدغه نباشد بلكه دغدغه در سفرهاى مباح محض است كه هيچ رجحانى نداشته باشد پس امثال اين اخبار را مستند ساختن بىوجه است و عموم آيه كريمه و عمومات احاديث متواتره كافى است با خصوص اخبارى كه خواهد آمد و گذشت و الله تعالى يعلم .
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 511
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٥١١