رمضان باشد و اگر از شعبان باشد از شعبان باشد و بهر احتمالى قصد سنت كند زيرا كه ماه رمضانى را كه علم به آن نداشته باشيم سنت است و ظاهرا اين ترديد در نيت نيست ترديد در منوى است و تشريع نيست و در واقع چنين است كه اگر از ماه رمضان است حق سبحانه و تعالى از آن قبول مىفرمايد و همچنين از شعبان و چون عبارت صدوق بسيار مشوش بود اين احتمالات را ذكر كردم و احاديثى كه در اين باب وارد شده است ناچار است كه ذكر كنم .
از آن جمله در حسن كالصحيح از كاهلى منقولست كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه از يوم الشك حضرت فرمودند كه هر آينه يا و الله كه اگر روزه دارم روزى را از شعبان محبوبتر است نزد من از آن كه افطار كنم روزى را از ماه رمضان .
و در صحيح از سعيد منقول است كه عرض كردم به حضرت امام جعفر صادق صلوات الله كه من روزه يوم الشك را گرفتم و بعد از آن ظاهر شد كه از رمضان بوده است حضرت فرمودند كه روزيست كه توفيق يافته كه گرفته و موافق واقع افتاده است و احاديث بسيار بر اين مضمون وارد شده از حسن كالصحيح و موثق كالصحيح و قوى كالصحيح از آن حضرت صلوات الله عليه ، و احاديث بسيار وارد شده است از موثق كالصحيح و قوى كالصحيح كه به قصد شعبان روزه مىگيرى اگر از ماه رمضانست بحسب واقع توفيق يافته و اگر از شعبان است ثواب روزه شعبان دارى ، و احاديث صحيحه و حسنه كالصحيحه و موثقه كالصحيحه وارد شده است در نهى از روزه يوم الشك و همه محمولست بر آن كه به قصد ماه رمضان بد است چنان كه احاديث صحيح و كالصحيح وارد شده است كه مصرحست كه به قصد رمضان حرامست و به قصد
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 447
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٤٤٧