و اما آن كه به سبب خواب سيم يا بيشتر قضا و كفاره بايد داد مستند آن جماعت كه قايلند به اين قول حديث ابو بصير است و آن دلالت ندارد بر اين معنى اصلا پس ظاهر آنست كه در غير خواب اول قضا بايد كرد و اگر در خواب سيم و بالاتر كفاره بدهد احوط خواهد بود چون اكثر علما بر اين قولند و غالب آنست كه آن چه قدما به آن قايلند حديثى بر آن دارند كه بما نرسيده است و احاديث بسيار در احتياط وارد است پس اگر عمل به مشهور كنند عمل به آن اخبار كرده خواهند بود بلكه احوط آنست كه حايض و نفسا و مستحاضه نيز پيش از صبح غسل كنند چنان كه در موثق از ابو بصير وارد است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه اگر حايض پاك شده باشد و تقصير كند در غسل تا صبح شود در ماه رمضان آن روزه را مىگيرد و قضا مىكند و نفسا در جميع احكام حكم حايض دارد و حديث مستحاضه خواهد آمد إن شاء الله تعالى .
( و روى محمّد بن الفضيل عن ابى الصّباح الكنانىّ قال سالت ابا عبد الله صلوات الله عليه عن رجل صام ثمّ ظنّ ان الشّمس قد غابت و فى السّماء غيم فافطر ثمّ انّ السّحاب انجلى فاذا الشّمس لم تغب قال قد تمّ صومه و لا يقضيه )
( 1 ) و كالصحيح منقول است از ابراهيم بن نعيم كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه از حال شخصى كه روزه باشد و گمان كند كه آفتاب فرو رفته است و در آسمان ابرى باشد و افطار كند به گمان آن كه شام شده است پس ابر بر طرف شود و ظاهر شود كه آفتاب غايب نشده بوده است حضرت فرمودند كه روزهاش صحيح است و آن روزه را قضا