و كالصحيح از حسن بن راشد منقولست كه عرض نمودم به آن حضرت صلوات الله عليه كه حايض قضا مىكند نماز را حضرت فرمودند نه عرض كردم كه روزه را قضا مىكند فرمودند بلى عرض نمودم كه چرا چنين است حضرت فرمودند كه اول كسى كه قياس كرد شيطان بود عرض نمودم كه صايم در ميان آب مىنشيند فرمودند بلى عرض كردم كه جامه را بر بدن تر مىكند فرمودند كه نه گفتم چه وجه دارد فرمودند كه از آن جهت مذكور شد يعنى در شرع قياس نمىباشد گفتم صايم گلى مىبويد فرمودند كه نه در آن لذتى هست و مكروهست صايم را كه متلذذّ شود و همه محمول است بر كراهت چون منقول است در صحيح از محمد بن مسلم كه عرض نمودم به آن حضرت صلوات الله عليه كه صايم گل مىتواند بوييد و بوى خوش مىتواند كرد فرمودند كه باكى نيست .
و در صحيح از عبد الرحمن منقول است از ابو بصير كه آن حضرت صلوات الله عليه فرمودند كه صايم روغن خوشبو بر بدن مىتواند ماليدن و گل را بو مىتواند كردن .
( و روى انّ من تطيّب بطيب اوّل النّهار و هو صائم لم يكد يفقد عقله . )
( 1 ) و در صحيح از يونس بن يعقوب منقولست كه هر كه بوى خوش كند در اول روزى كه روزه باشد عقلش زايل نشود يعنى كج خلق نمىشود و در آخر روز يا بالخاصيه هر گز ديوانه نشود و صدوق ذكر كرده است كه يونس فطحى بود و نجاشى ذكر كرده است كه از آن مذهب توبه كرد و قرينه توبه آن كه حضرت امام رضا صلوات الله عليه بعد از فوت او او را كفن فرمودند و احاديث در فضل او وارد شده است .
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 394
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٣٩٤