تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 389

مساهمون:

ص٣٨٩
( و ساله سماعة عن الرّجل يلصق بأهله فى شهر رمضان فقال ما لم يخف على نفسه فلا باس ) ( 1 ) و منقول است در موثق از سماعه كه گفت از آن حضرت صلوات الله عليه سؤال كردم از شخصى كه با اهل خود بغل گيرى كند در ماه رمضان حضرت فرمودند كه ما دام كه بر نفس خود خوف نداشته باشد به آن كه انزالش شود يا به جماع منجر شود باكى نيست .
( و روى محمّد بن الفيض التّيمىّ عن ابن رئاب قال سمعت ابا عبد الله صلوات الله عليه ينهى عن النّرجس للصّائم فقلت جعلت فداك لم قال لأنّه ريحان الاعاجم . ) ( 2 ) و كالصحيح منقول است از محمد كه گفت شنيدم كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه نهى مىفرمودند كه صايم نرگس را ببويد عرض كردم كه فداى تو گردم چرا نهى مىفرماييد فرمودند كه از آن جهت است كه گل عجمان است يعنى مجوس چون در آن زمان اكثر عجم مجوس بودند و مخالفت يهود و نصارى و مجوس مطلوب بود و محمد بن يعقوب كلينى رضى الله عنه ذكر كرده است كه از بعضى از مشايخ خود شنيدم كه عجمان در روزه مىبوييدند و مىگفتند كه بوييدن نرگس دفع گرسنگى مىكند و اظهر آنست كه مجوس در روزه كه پيش ايشان بوده است چنين مىكرده‌اند و ممكن است كه مراد عجمانى باشند كه در آن زمان بوده‌اند و اكثر ايشان سنى بوده‌اند و مخالفت ايشان نيز مطلوب است و ممكن است كه بنا بر گفته كلينى وجه قبحش اين باشد كه غرض حق سبحانه و تعالى از صوم آنست كه گرسنگى بكشند و ثواب داشته باشند پس چيزى كه دفع آن كند خوب نباشد .