قرآن كه بهترين كتابهاى الهى است در اين ماه از لوح محفوظ به بيت المعمور آمد و از بيت المعمور به آسمان اول و از آنجا مرتبه مرتبه بحسب احتياج نازل شد چنان كه در روايات وارد است و بعضى گذشت و يا آن كه در شب قدر در هر سال بر حضرت سيّد المرسلين صلى الله عليه و آله آن چه در عرض سال در كار بود نازل مىشد و همان چه نازل شده بود بحسب ضرورت مصالح در اوقات خود نيز نازل مىشد ، و محتمل است كه همه در هر شب قدرى بر آن حضرت نازل مىشده باشد لهذا حضرت تقدم بر جبرئيل مىگرفتند تا آيه و لا تعجل نازل شد و در حج وداع فرمودند كه جبرئيل در هر سالى يك مرتبه قرآن را بر من مىخواند و در اين سال دو مرتبه خواند و اين علامت رفتن من است .
و چون شرف ماه به شرف قرآن ظاهر شد فرمود كه قرآنى در اين ماه فرستادهام كه هدايت كننده جميع عالميان است و هر فاضلى و عالمى بحسب قابليت خود از نور هدايت آن روشنى مىيابد ، و هر سوره از سورهاى آن معجزيست پيغمبر اخر الزمان صلى الله عليه و آله را به اعتبار اشتمال آن سوره بر علوم نامتناهى و به اعتبار اعجاز بحسب ظاهرش نيز كه جميع فصحا و بلغاى عالم عاجز شدند از آن كه سوره مثل آن يا قريب به آن بياورند پس چون اين شرف يافته و به اين شرف از ساير ماهها ممتاز شده است جا دارد كه بندگان همه در روزه آن و شرايط احترام و اعظام آن بكوشند و اشعارى دارد بانكه در اين ماه زياده بر ماههاى ديگر در تلاوت قرآن مجيد سعى نمايند .
چنان كه منقولست كه هر چيزى را بهاريست و بهار قرآن ماه رمضانست پس كسى كه در اين ماه حاضر باشد در بلد خود يا بلد اقامت بايد كه كل ماه را روزه بگيرد و هر كه بيمار يا مسافر باشد واجبست كه عوضش از روزهاى ديگر
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 355
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٣٥٥