است چنان كه بسيارى از علما به اين غلط مبتلايند .
و خداوندا پناه به تو مىآورم و آوردهام از آن كه گناهان احاطه كنند مرا يا ظلم من يا ستمى بر نفس خود كنم يا متابعت كنم هواهاى نفسانى را يا مشغول گردم به خواهشهاى خودم و اينها مانع شوند از آن كه رحمت و خوشنودى تو شامل احوال من شود و به سبب اينها لطف خود را از من باز دارى و در معرض غضب و عذاب تو درآيم از اينها همه ، پناه به تو مىآورم كه مرا از اينها در حفظ حمايت خود درآورى .
خداوندا توفيق كرامت كن مرا كه به جا آورم هر عملى را كه شايسته درگاه تو باشد و به سبب آن از من راضى و خوشنود شوى و مرا به قرب خود سر افراز كن .
خداوندا چنان كه از حضرت سيد المرسلين صلى الله عليه و آله دفع كردى هول دشمنانش را در همه جنگها خصوصا در جنگ احزاب و غم او را زايل گردانيدى به كشتن عمرو بن عبد و دبر دست حضرت امير المؤمنين صلوات الله عليه و دفع كردى بلاها را از آن حضرت به آن كه لشكر اعدا را سنگ باران كردى و همه گريختند و دست كردى وعده فتحى را كه به آن حضرت داده بودى و عهد خود را راست كردى به دفع ايشان .
خداوندا به همان عنوان فضل خود را شامل حال ما كن و دفع كن در اين سال ترسها و بيمها و آفتها و بيماريها و فتنها و ضررها و بديها و اندوهها را و تنگى معاش را در اين سال و به رحمت خودت برسان ما را به تمامى عافيت و به تمام كردن و دايم ساختن نعمتت را بر من تا وقتى كه اجل مقدر برسد هميشه در رفاهيت باشم ، سؤال مىكنم از تو مانند سؤال كردن بنده كه بد كرده باشد و
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 339
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٣٣٩