و سؤال مىكنم ترا به حق آن رحمتى كه فرا گرفته است همه اشياء را و چيزى نيست كه از رحمتت بهره نداشته باشد ، و به حق عزت و قهاريت تو كه همه اشيا مقهور اويند ، و به حق عظمت و بزرگوارى تو كه همه اشيا نزد آن ذليل و مطيع و منقادند ، و به حق قدرتت كه خاضع و ذليلند نزد آن همه اشيا ، و به حق جبروت و عظمتت كه همه اشياء مغلوب اويند و او بر همه غالبست ، و به حق علمت كه احاطه كرده است بر همه اشيا اى خداوندى كه وجود محضى و صفاتت عين ذاتند و ذاتت عين هستى است ، يا منوّرى همه اشيا را بوجود و هدايت به كمالات ، و اى خداوندى كه منزهى از هر چه لايق ذات و صفات و افعال تو نيست ، اى خداوندى كه پيش از آن كه اشيا موجود شوند لا يزال بودى ، و بعد از مرگ همه اشيا تو باقى خواهى بود يا واجب الوجودى كه ابتدا از تست و انتها به تست ، اى ذاتى كه مستجمع كمالاتى و واجب الوجود بالذاتى و اى بخشاينده مهربان صلوات فرست بر محمد و آل او و بيامرز مرا و درگذر از گناهانى كه تغيير مىدهند نعمتهاى الهى را چنان كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه به درستى كه الله تعالى تغيير نمىدهد نعمت خود را كه زايل گرداند از جمعى كه به ايشان كرامت فرموده است تا آن كه خود كارى چند مىكنند كه به سبب سلب نعمت است حق سبحانه و تعالى آن نعمت را تغيير مىدهد .
و خداوندا بيامرز مرا و درگذر از گناهانى كه سبب نازل شدن عذابهاى الهى است و درگذر از گناهانى كه قطع مىكند اميد رحمت را يا به سبب عظمت آن گناه كه آن شرك و كفر است يا بالخاصيه و در گذر از من از گناهانى كه غلبه مىدهد دشمنان را ، و بيامرز مرا و عفو فرما از گناهانى كه به سبب آنها دعاها مردود مىشود ، و بيامرز مرا و درگذر از گناهانى كه سبب نازل شدن بلاهاست ، و
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 335
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٣٣٥