باب القول عند رؤية هلال شهر رمضان
( قال امير المؤمنين علىّ صلوات الله عليه اذا رأيت الهلال فلا تبرح به و قل اللَّهمّ انّي أسألك خير هذا الشّهر و فتحه و نوره و نصره و بركته و طهوره و رزقه و أسألك خير و خير ما فيه ما بعده و اعوذ بك من شرّ ما فيه و شرّ ما بعده اللَّهمّ ادخله علينا بالأمن و الايمان و السّلامة و الاسلام و البركة و التّقوى و التّوفيق لما تحبّ و ترضى )
( 1 ) اين بابى است در بيان دعاهايى كه مستحب است خواندن آن در وقت ديدن هلال ماه رمضان و ميان لغويان خلاف است كه هلال تا كدام شبست بعضى گفتهاند كه شب اول را هلال مىگويند و دو شب و سه شب تا هفت شب گفتهاند و بهتر آنست كه در شب اول طلب ماه كنند خصوصا در ماه رمضان و شوال خصوصا شوال چون روزه واجبست و افطار واجبست بنا بر اين جمعى قايل شدهاند بوجوب استهلال و بعضى گفتهاند كه واجب است دعا خواندن به دعاى خاص چون امر از براى وجوبست و بنا بر اين بر ايشان لازم مىآيد كه هر دعايى كه بلفظ امر واقع شده باشد بخوانند و عبارات متقدمين نه مثل عبارات متاخرين است و اين قول از ابن ابى عقيل است كه گفته است كه واجب است كه چون ماه رمضان را به بيند اين دعا را بخوانند و مرادش ظاهرا استحباب مؤكد باشد و دعايى كه او نقل كرده است اينست كه .