امير المؤمنين صلوات الله عليهما اين ماه را روزه مىگرفتند و مىفرمودند كه رجب ماه من است و شعبان ماه رسول الله است صلى الله عليه و آله و ماه رمضان ماه خداوند عالميان است بتحقيق كه هر كه يك روز از ماه رجب روزه دارد از روى اعتقاد و اخلاص مستوجب خوشنودى الهى مىشود و رضاى الهى بزرگتر است از هر عبادتى و ثوابى و روزه آن روز غضب الهى را فرو مىنشاند و درى از درهاى دوزخ بر روى او بسته مىشود و اگر به سنگينى كل زمين طلا بدهند به او زيادتى بر آن روزه نخواهد داشت و مزد او نمىشود به غير از ثوابهائى كه حق سبحانه و تعالى از جهة آن مقرر فرموده است هر گاه اين روز را خالص از جهة رضاى او گرفته باشد ، و چون آخر روز شود ده دعاى مستجاب كرامت فرمايند او را اگر از مطالب دنيوى باشد مىدهند و اگر نه از جهة او ذخيره مىكنند از مراتب بهشت بهترين چيزى كه از حق سبحانه و تعالى طلب كرده باشند اوليا و محبوبان و برگزيدگان الهى چون ايشان رتبه هاى كمال را مىدانند و مىدانند كه چه چيز مىبايد طلبيدن .
و هر كه از ماه رجب دو روز روزه بدارد وصف كنندگان از اهل آسمانها و زمينها وصف نتوانند كرد آن كرامتى را كه حق سبحانه و تعالى به او كرامت مىفرمايد و بنويسند از جهة او ثواب ده كس از صادقان كه در مدت عمر راست گفته باشند و ثواب كل اعمال مدت عمر ايشان را در نامه عمل او بنويسند هر قدر كه عمر كرده باشند و در روز قيامت او را شفاعت دهند در مثل آن چه صادقان را شفاعت دهند و محشور شود در زمره ايشان تا داخل شود در بهشت و از جمله رفقاى ايشان باشد .
و هر كه سه روز از ماه رجب روزه دارد حق سبحانه و تعالى در ميان او و
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 277
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٢٧٧