و در صحيح از هشام منقولست كه به حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه عرض نمودم كه هر گاه شخصى صبح كند و نيت روزه را نداشته باشد و چون روز بلند شود خواهد كه روزه بگيرد حضرت فرمودند كه اگر پيش از زوال نيت كند كل روز حساب مىشود از جهة او و اگر بعد از زوال نيت كند از آن وقت كه نيت كرده است از جهة او محسوب است .
و در صحيح از آن حضرت صلوات الله عليه منقولست كه حضرت امير المؤمنين صلوات الله عليه به منزل مىآمدند و مىفرمودند كه چيزى داريد و اگر نه روزه بگيرم پس اگر چيزى بود در خانه مىآوردند و آن حضرت صلوات الله عليه تناول مىفرمودند و اگر نه روزه مىگرفتند .
و كلينى و شيخ در موثق از سماعه از آن حضرت صلوات الله عليه روايت كردهاند در صايم كه مخيّر است تا زوال آفتاب حضرت فرمودند كه اين در روزه واجبست ، و اما نافله هر وقت كه خواهد مىتواند خورد .
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 271
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٢٧١