پنجشنبه يا دو چهار شنبه داشته باشد هر يك از آن دو كافى باشد و محتمل است كه مطلق را حمل بر مقيد كنيم چنان كه گذشت و ديگر ظاهر مىشود كه روزه شعبان تطوع باشد و حمل بر آكد مىتوان كرد كه تاكيد در اين سه روز بيشتر باشد .
لهذا صدوق به ظاهر اين حديث عمل كرده است و شعبان را در باب ديگر آورده است ، و كلينى چون هر دو را سنت مىداند در يك باب آورده است و آن چه كلينى كرده است اظهر است چنان كه در موثق كالصحيح عنبسه عابد وارد است كه حضرت سيد المرسلين صلى الله عليه و إله از دنيا رفتند بر روزه ماه شعبان و رمضان و سه روز هر ماه پنجشنبه اول و چهار شنبه وسط و پنجشنبه آخر و حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه و امام جعفر صادق صلوات الله عليه نيز اين روزها را مىداشتند .
و در حسن كالصحيح از فضيل و فضل و بكير منقولست كه گفتند شنيديم از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه كه حضرت سيد المرسلين از نماز سنت دو برابر واجب مىگذاردند و از روزه سنت دو برابر واجب مىگرفتند .
و در حسن كالصحيح از فضيل منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه حق سبحانه و تعالى چون حضرت سيد المرسلين را تاديب فرمود يعنى به اخلاق خود متخلق گردانيد و كامل شد و او را مخاطب گردانيد به خطاب * ( إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ ) * يعنى بر جميع صفات و كمالات ما متصف شدى و به اخلاق ما متخلق شدى به خلقى بزرگ كه كسى را اين رتبه حاصل نشد و نخواهد شد تفويض نمود به آن حضرت امر دين و امر امّت را تا آن كه بندگان حق سبحانه و تعالى را سئيس باشد و پيغمبران را رئيس و فرمود كه هر چه رسول ما به شما بگويد به آن عمل كنيد و آن چه را از آن نهى كند از آن بازايستيد ، و
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 195
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص١٩٥